DÜNYAMA RENK KATANLAR

Sevgi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Sevgi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Ekim 2015 Perşembe

VAZGEÇMEYİ BİLDİM, O KADAR!

Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım.

Karşıma bazen gerçek yüzler, bazen sahteler çıktı ama olsun...

Ben yine sadece hislerimle yaşadım.

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim.

Ya da asla birini severken karşılığını beklemedim.

Dostluğuma değer biçmedim, Sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim.

Sevdiysem sonuna kadar gittim. Bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.


Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım ama hata insana mahsustur dedim.

Affettim, af diledim.

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yine de affettim.

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.

Belki de içten içe sinsice güldüler ama asıl unuttukları şuydu:

Ben aldanmadım.

Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.

Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için…

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için… 


Oysa ben hiç insan kaybetmedim!

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim, o kadar!

~Can Yücel~




Esen kalın....


24 Ağustos 2013 Cumartesi

GÜNAYDIN






HER GÜNÜN TATLISI 

Bir kepçe "Günaydın",
İki yemek kaşığı "İyi günler",
Birazcık "İlgi", 
Bir tutam "Anlayış", 
Normal ölçüde "Nezaket", 
Bir tatlı kaşığı "Tolerans", 

Malzemeyi iç dünyanızdan alın. Yıkamaya gerek yok tertemizdir. Gönül teknenizde tüm malzemeyi yavaşça karıştırın.Kısık ateşte "gülümseme"yle pişirmeye başlayın. Kokusu  içinize  sinince içine "duygu" şerbeti ekleyip biraz dinlendirin. Kıvamı gelince karışımı "hayat" tabağının üzerine yavaşça boşaltın. Üstünü "sevgi" marmelatı ile süsleyin. Gökkuşağının renginden bir kaç renk de serpiştirin. 

Gün boyunca afiyetle yiyin. 

Bu tatlıdan sadece kendiniz yemeyin herkese verin...


 


Sevgiler

Mayri







13 Aralık 2011 Salı

ÖĞRENDİM Kİ...

Öğrendim ki... 
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız. Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz. Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.  


Öğrendim ki... 
Güveni geliştirmek yıllar alıyor. Yıkmak ise bir dakika.  


Öğrendim ki... 
Hayatında nelere sahip olduğun değil, kiminle birlikte olduğun önemli. 


Öğrendim ki... 
Kendini en iyilerle kıyaslamak değil,kendini  kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

Öğrendim ki... 
İnsanların başına ne geldiği değil, o durumda ne yaptıkları önemli.


Öğrendim ki... 
Ne kadar küçük dilimlersen dilimle, her şeyin iki yüzü var.

Öğrendim ki... 
Olmak istediğim insan olabilmem çok vakit alıyor. 


Öğrendim ki... 
Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek. Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun. 


Öğrendim ki... 
''Bittim!'' dediğin andan itibaren, pilinin bitmesine daha çok var. 


Öğrendim ki... 
Bazı insanlar sizi çok seviyor. Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.


Öğrendim ki...   
Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz  bazıları hiç karşılık vermiyor.


Öğrendim ki... 
En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz. 


Öğrendim ki... 
Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları seni kaldırmak için elini uzatır.


Öğrendim ki...
İki insan aynı şeye bakıp tamamen farklı şeyler görebilir. 


Öğrendim ki... 
Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır. 


Öğrendim ki...
Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez.


Öğrendim ki...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.


Öğrendim ki... 
Karşışındakini kırmamakla inançlarını savunmak arasındaki çizginin nereden geçtiğini bulmak zordur.


Öğrendim ki... 
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe giremez.


Öğrendim ki... 
Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir. 


Öğrendim ki... 
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanın kendisini  de affedebilmesi gerekiyor. 


Öğrendim ki... 
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.


Öğrendim ki... 
Sevgiyi çabuk kaybedebiliyorsun, pişmanlığı ise uzun yıllar sürüyor.




Bu mail Tülay AKBAŞ öğretmenimden geldi.






Yaşamınızda hiç bir zaman pişmanlık duymamanız temennisi ile...


Sevgiler




<:))



24 Ocak 2011 Pazartesi

2010'dan 2011'e


Belki bu yıl çok şeye kızdın...delirdin...kırdın... 
Belki kendinden ödün verdin...savaştın...tek kaldın... 
Belki aşık oldun...belki sevildin...belki terk edildin... 
Belki aldatıldın, belki istenilmedin...kim bilir ... 
Belki çok para kaybettin...belki işinden oldun... 
Belki "ne yapıyorum ben yaa" cümlesini art arda kurdun... 

Her ne yaptıysan yaptın... 
HER NE OLDUYSA BİTTİ... bitti... 

Onlar senin bir üst kata çıkman için yaşaman gerekenlerdi, bırakman gerekenlerdi, o kadar... 

Bu çok güzel bir yıl olsun tamam mı? ...buna sen de gayret et!....
 

Gülmekten yanakların çatlasın..
 
paranı koyacak cüzdan bulama...
 
bankalar "yatırım" hesabın için telefonlarda kalsın...
 
sağlık bedeninden aksın...
 
aşk kalbini patlatsın...
 
sen ışıl ışıl ol, herkes peşinde dolaşsın...
 
başarıların dillerde dolaşsın..... 
yastığa koyduğun kafanda "huzura" daha fazla yer kalsın.... 
ve her gece "iyi ki bunları yaptım," 
"iyi ki bunları yaşadım" diyerek uyu... 
yaşadıklarından ne öğrendiğini fark ederek... büyüyerek... 
yaşadığın herşeyden ve herkesten özgürleşerek... 
YALNIZCA kendin olarak... kendin için yaşayarak... 
Her sabah sevinçle uyan.. daima ileriye bakarak... 
Sana  Bana Hepimize 
Mutlu yıllar!
Bu yeni yıl maili arkadaşım Yeşim Özdemir Ojeli Parmaklar 'dan geldi.
Sevgiler
<:))